و اما اين حديث مورد بحث : تفسير اين حديث را در توضيحى كه در ذيل ترجمه حديث آوردم ، بيان كردم كه موضوع حديث « مشيئت اول » است و مشيئت دوم عبارت است از « امربين امرين » كه امام ( ع ) و آن مرد انديشمند دربار آن بحثى نداشتند ، و آن مشيئت كه امام ( ع ) مى گويد « چيزى از مشيئت به انسان نمى رسد » عبارت است از مشيئت اول . و شگفت اين كه علامه طباطبائى دربار جمله « چيزى از مشيئت به تو نمى رسد » كه دو بار در اين حديث تكرار شده ، هيچ توضيحى نداده است در حالى كه اگر به كلمه « اوليا / اول » توجه نشود ، ظاهر اين جمله دلالت دارد كه چيزى از اختيار به انسان نمى رسد و انسان در افعالش مجبور است ، و مساوى مىشود با بينش اشعريّه .